Δικαιώματα του παιδιού

ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

α΄ συμβούλιο θεών

Σωστό ή λάθος:

1) Η εκδίκηση του Ορέστη

	Σ	Λ
α) Θεωρείται απόδοση δικαιοσύνης.
β) Είναι πράξη που αποδοκιμάζει ο Δίας.
γ) Είναι πράξη που θεωρήθηκε αποκατάσταση της ηθικής τάξης.
δ) Αποτελεί παράλογη εκδικητικότητα.
ε) Έδωσε δόξα στον Ορέστη.
στ) Θεωρήθηκε εγκληματική.

2) Στο λόγο της Αθηνάς ο Οδυσσέας

	Σ	Λ
α) Προβάλλεται ως σύμβολο του ξενιτεμένου που νοσταλγεί την πατρίδα του.
β) Παρουσιάζεται ως πολύτροπος.
γ) Δεν ξέρει τι να επιλέξει: την πατρίδα του ή το μαγευτικό νησί της Καλυψώς.
δ) Ζει μέσα στην απελπισία.
ε) Φαίνεται ότι αρχίζει να υποκύπτει στα θέλγητρα της Καλυψώς.

3) Να σημειώσετε χ στο τετραγωνάκι που αντιστοιχεί στην ορθή, κατά την κρίση σας, εκδοχή.

Το νήμα του μύθου στην ενότητα αυτή το κρατάει:

 

α) ο Οδυσσέας, που είναι το κύριο πρόσωπο.

 

β) ο Δίας ως πατέρας των θεών και των ανθρώπων.

γ) η Αθηνά, που δραστηριοποιείται άμεσα.

 

δ) οι άλλοι θεοί, που με τη σιωπή τους επιδοκιμάζουν το σχέδιο της Αθηνάς.

Η Αθηνά προεξοφλεί ότι όλοι οι θεοί συμφωνούν με την πρόταση του Δία, επειδή

 

Α) τους είναι αδιάφορη η υπόθεση του Οδυσσέα.

 

Β) δεν έχουν δικαίωμα λόγου στη συνέλευση των θεών.

 

Γ) μισούν τον Ποσειδώνα, που κατατρέχει τον Οδυσσέα.

Δ) οι αποφάσεις του Δία δεν επιδέχονται αμφισβήτηση.

4) Να συμπληρώσετε τα κενά που υπάρχουν στις παρακάτω φράσεις:

Α. η τύφλωση του νου ονομάζεται……………………………..

Β. με θολωμένο το μυαλό ο άνθρωπος ξεπερνάει τα ανθρώπινα μέτρα και διαπράττει…………………………….

Γ. η οργή των θεών για την αλαζονική ασέβεια των ανθρώπων ονομάζεται…………………………………και έχει επακόλουθο τη …………………, δηλαδή τη συμφορά που πέφτει στους υβριστές.

5) Τα πρόσωπα που μιλούν, απλά παρευρίσκονται  ή αναφέρονται στην ενότητα είναι: (δώστε στη β στήλη ένα επίθετο με το οποίο χαρακτηρίζεται το καθένα)

Από το επίπεδο των θεών	χαρακτηρισμός	Από το επίπεδο των ανθρώπων	χαρακτηρισμός

  

6) Στον πρώτο λόγο της Αθηνάς βρείτε τρία επίθετα και δυο μετοχές που αναφέρονται στον Οδυσσέα και δείχνουν την ψυχολογική κατάσταση του ηρωα:

ΕΠΙΘΕΤΑ	ΜΕΤΟΧΕΣ
1 2 3	1 2

Η μετάβαση της Αθηνάς στην Ιθάκη προοικονομεί:

Α) μια συνέλευση. Ποιων; ……………………..

Β) ένα ταξίδι. Τίνος; ………………………..

ΤΟ ΠΙΟ ΓΛΥΚΟ ΨΩΜΙ

Τα παραμύθια είναι η λογοτεχνική αφήγηση του λαού, έχει σκοπό να ψυχαγωγήσει, να διδάξει και να συγκινήσει. Χωρίζονται ανάλογα με το περιεχόμενο τους σε:

Α) μυθικά ή εξωτικά (μάγισσες, δράκοι)

Β) διηγηματικά ή κοσμικά (γεγονότα της ζωής)

Γ) θρησκευτικά ή συναξάρια

Δ) ευτράπελα ή σατιρικά ( αφηγούνται παθήματα ανθρώπων, τιμωρίες αλαζόνων κ.α.)

ΤΟ ΠΙΟ ΓΛΥΚΌ ΨΩΜΙ

ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ

v             Η δυστυχία της απραξίας. Ο βασιλιάς τα είχε όλα, δε χρειαζόταν να μοχθήσει για τίποτε. Η δυστυχία εκφράζεται μεταφορικά ως ανορεξία.

v             Η σοφία και η εσωτερική γαλήνη του βιοπαλαιστή, ικανοποιείται από τη δουλειά.

v             Το ψωμί ως αμοιβή του ανθρώπινου μόχθου.

ΕΝΟΤΗΤΕΣ- ΔΟΜΗ

·          Α΄ενότητα: (« κάποτε…που λέει ο λόγος»): ο βασιλιάς και το πρόβλημα της ανορεξίας.

·          Β΄εν. (« όπου κάποια … πάρεις το κεφάλι!»): η συμβουλή του γέροντα.

·          Γ΄εν.: («κι ο βασιλιάς…απάντησε εκείνος»):οι δοκιμασίες του βασιλιά

·          Δ΄(«σε λίγο…δε θα σου λείψει»): η θεραπεία του βασιλιά.

·          Ε΄εν. («ο βασιλιάς…κι εμείς έτσι!»): η αλλαγή της ζωής του βασιλιά.

Η ΓΛΩΣΣΑ- ΥΦΟΣ

Το ύφος είναι απλό, ζωηρό κι ενδιαφέρον. Φυσικοί διάλογοι, παρατακτική σύνδεση των προτάσεων. Η γλώσσα του παραμυθιού είναι προσαρμοσμένη στη γλωσσική ικανότητα του λαού της υπαίθρου, λαϊκές λέξεις και ιδιωματισμού ( π.χ. δάρτης, φουρναραίους, έρεβε, λιμπιζόταν..)

Η ΑΦΗΓΗΣΗ

·          Αναπτύσσεται με τους εξής τρόπους:

·          Αφήγηση (τριτοπρόσωπη).

·          Διάλογοι (φυσικοί αυτούσιοι από το στόμα του λαού).

·          Περιγραφή (αγροτικές εργασίες) .

Προφορικότητα αφήγησης:

·          ο αφηγητής απευθύνεται άμεσα στο κοινό του (κι ο βασιλιάς, παιδί μου, θέλοντας..).

·          Προσπαθεί να το παρηγορήσει για τη φτώχεια του.

·          Να μην το κουράσει (και για να μην τα πολυλογούμε).

Αφηγηματικά μοτιβα:

·          Το πρόβλημα του ήρωα

·          Η συμβουλή του σοφού

·          Οι δοκιμασίες του ηρωα

·          Λύση-ικανοποίηση του προβλήματος.

·           

ΣΚΟΠΟΣ:

Ø        Να διδάξει στα παιδιά τις αγροτικές εργασίες, τον τρόπο παραγωγής του ψωμιού, την αξία της εργασίας και τη σοφία. Δεν είναι ντροπή η ενασχόληση με το «ταπεινό’ επάγγελμα του γεωργού. Τα αγαθά είναι «γλυκά» γιατί τα κερδίζουν οι άνθρωποι με κόπο και μόχθο. Το ήθος, η γαλήνη, η χαρά αξίζουν περισσότερο από τα πλούτη του βασιλιά.

Ø        Να ψυχαγωγήσει το κοινό που  ζει μια κοπιαστική πραγματικότητα χωρίς να μπορεί να ψυχαγωγηθεί αλλιώς  ο βασιλιάς θα ζήσει στα καλύβια τους, θα ντυθεί τα ρούχα τους και θα εργαστεί στα χωράφια τους.

Ø        Να συγκινήσει, οι απλοί άνθρωποι θα δάκρυζαν από χαρά όταν θα άκουγαν πως ο βασιλιάς άλλαξε, τους κατανόησε και αναγνώρισε το περιφρονημένο επάγγελμα τους.

ΠΡΟΣΩΠΑ

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ: στην αρχή παρουσιάζεται ως κακότροπος, γκρινιάρης, καλομαθημένος(«πολύ πλούσιος, εγώ ζω ξέγνοιαστος και καρφάκι δε μου καίγεται για κανέναν!»). νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του. η εξουσία τον έκανε αυταρχικό («θα σε κρεμάσω που με ξεγέλασες», απόμακρο από το λαό του. η αρρώστια  που τον βρήκε τον αλλάζει, γίνεται εργατικός, υπομονετικός, υπάκουος. Αντέχει στις σκληρές εργασίες και υπομένει αδιαμαρτύρητα την κούραση. Ανακαλύπτει την ικανοποίηση ξανά και την ευτυχία της προσωπικής εργασίας. Επιστρέφει στο παλάτι συνετός, γεμάτος όρεξη για δουλειά και προσφορά στο λαό του.

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ: είναι φιλάνθρωπος, χαρίζει στο βασιλιά, χωρίς αντάλλαγμα, τη σοφή συμβουλή του. είναι εργατικός, ακούραστος, υπομονετικός.

ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ	ΔΙΑΦΟΡΕΣ
Υπομονετικοί	Κοινωνική κατάσταση
Εργατικοί	Οικονομική άνεση
Ανθεκτικοί στις δυσκολίες	Ο γέροντας είναι πιο υπομονετικός, ενώ ο βασιλιάς πιο δυναμικός
Αγαπούν τη φυσική ζωή	Ο γέρος θυμίζει το χαρακτήρα του δασκάλου ενώ ο βασιλιάς είναι ο υπάκουος και ενθουσιώδης μαθητής.
Χαίρονται από τα αγαθά του μόχθου τους
Έχουν την ίδια σοφία και εμπειρία ζωής